مقایسه اثرات تغییرات هیستوپاتولوژیک ایجاد شده توسط ژنوتیپ های 2.VII و1.1.VII ویروس نیوکاسل در جوجه های SPF و تجاری تخم گذار

با وجود واکسیناسیون گسترده علیه ویروس بیماری نیوکاسل (NDV)، این ویروس همچنان در مزارع طيوردر گردش است. مطالعه ی حاضر با هدف ارزیابی تفاوت تغییرات هیستوپاتولوژیکی و وضعیت آنتی بادی محافظتی در جوجه های آزمایشی آلوده شده با ژنوتیپ های 2. VII و 1.1.VIL ويروس نیوکاسل فوق حاد انجام شد. در این مطالعه جوجه های تجاری تخم گذار و (Specific Pathogen Free) SPF توسط ژنوتیپ های 1.1.VII و 2.VIIویروس نیوکاسل از طریق چشمی_بینی تلقیح گردید. سواب نای و کلواک از تمامی جوجه ها در روز چهارم بعد از چالش اخذ و سپس تمامی جوجه ها برای نمونه گیری بافتی کشته شدند. نمونه های بافت نای،  پیش معده،  قلب،  کلیه،  ریه ، طحال،  مغز ، روده و کبد برای بررسی و درجه بندی هیستو پاتولوژی انتخاب گردید. همه ی جوجه هایSPF در ۴۸ ساعت اول آزمایش تلف شدند. نتایج آزمایش HI در روز قبل از چالش سطح آنتی بادی در گروه جوجه های تجاری را 46/6 و در گروه جوجه های SPF را،  صفر نشان داد. در نتایج حاصل از هیستو پاتولوژی آسیب شدیدی در بافت پیش معده و قلب مشاهده نشد. در بافت نای دو گروه جوجه SPF آلوده شده با دو ژنوتیپ خونریزی مشاهده گردید. بیشترین جراحات در بافت ریه و کلیه مشاهده شد که در گروه جوجه های SPF شدیدتر بوده و همچنین جراحات حاصل از ویروس 2. VII شدیدتر از سویه 1.1.VII بود. در مجموع با توجه به تیتر آنتی بادی محافظ و جراحات هیستو پاتولوژی کمتر در گروه جوجه های تجاری می توان نتیجه گرفت که آنتی بادی موجود در گله های تجاری تا حد بالایی از تکثیر ویروس جلوگیری می نماید.