طیور بومی میتواند بهعنوان مخزن و ناقل ویروس آنفلوانزا سبب گسترش آن به طیور صنعتی شوند. هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان آلودگی سرمی طیور بومی روستایی استان اردبیل به تحت تیپهای H5، H7 و H9 ویروس آنفلوانزای پرندگان بود. در این بررسی از طیور بومی 40 روستا بهطور تصادفی تعداد 943 نمونه سرم خون جمعآوری شد. بر نمونههای سرمی آزمایش ممانعت از هماگلوتیناسیون (HI) طبق دستورالعمل سازمان OIE جهت ردیابی تحت تیپهای H5، H7 و H9 ویروس آنفلوانزا انجام گرفت. در این مطالعه از آنتیژنهای H5N2 و H7N1 بهترتیب برای تحت تیپهای H5 و H7 استفاده شد. نمونههای مشکوک آزمون اول با آنتیژنهای H5N1 و H7N7 مورد بررسی قرار گرفتند. سرمهایی با تیترهای ≥4 (یعنی log2≥2) بهعنوان مثبت در نظر گرفته شدند. از 40 روستای نمونهبرداری شده تعداد 31 روستا (77/5 درصد) و از 943 پرنده نمونهگیری تعداد 327 پرنده (34/7 درصد) برای تحت تیپ H9N2 ویروس آنفلوانزا از نظر سرمی مثبت بودند. تمامی نمونههای سرمی مورد بررسی برای تحت تیپهای H5N2،H5N1 و H7N1 و H7N7 ویروس آنفلوانزا منفی بودند. نتایج این بررسی نشاندهنده شیوع سرمی ویروس آنفلوانزای H9N2 و گردش آن در طیور بومی روستایی استان اردبیل است. اجرای اقدامات پیشگیری و کنترلی بیماری از قبیل رعایت اصول بهداشتی و امنیت زیستی، واکسیناسیون و پایش مستمر ویروسهای در حال گردش در طیور روستایی برای کاهش آلودگی طیور بومی روستایی و جلوگیری از گسترش ویروس به طیور صنعتی ضروری میباشد.