مهمترین عوامل تاثیرگذار بر انتقال ایمنی مادری به جوجه

میزان آنتی بادی مادری نقش مهمی در ایجاد ایمنی غیرفعال در روزهای ابتدایی زندگی پرنده دارد. آنتی بادی های مادری عمدتا از نوع IgY هستند و توسط زرده تخم منتقل می شوند و در طول رشد جنینی جوجه از آن بهره می برد.

- عوامل تاثیرگذار بر انتقال ایمنی مادری

1) سن گله مادر: عموما گله های مادر جوان از کیفیت زرده بالاتری برخوردار هستند و انتقال پادتن به زرده با کیفیت بیشتری انجام می شود. بهترین سن گله مادری جهت انتقال آنتی بادی, بین 30 تا 40 هفته می باشد اما زمانی که سن گله به بیش از 50 هفته می رسد با اینکه سطح آنتی بادی IgY در خون گله مادر افزایش می یابد اما راندمان انتقال آنتی بادی به جوجه کاهش می یابد.

2) وضعیت تغذیه و نقش ریزمغذی ها در جیره گله مادر: کمبود مواد مغذی در جیره مادر سبب کاهش انتقال آنتی بادی IgY به نتاج می شود, از جانب دیگر استفاده مناسب از ریزمغذی ها به ویژه ویتامین A, ویتامین E و سلنیوم باعث بهبود کیفیت زرده و افزایش انتقال آنتی بادی ها خواهد شد.

3) سلامت کبد در گله مادر: سلامت کبد در گله مادر نقش مهمی در وضعیت سیستم ایمنی گله مادر و همچنین میزان انتقال آنتی بادی ها به نتاج دارد. دلیل این مورد آن است که کبد یکی از محل های اصلی برای سنتز پروتئین های مورد نیاز برای سیستم ایمنی است و همچنین زرده از کبد منشا می گیرد.

4) شیوه صحیح جمع آوری و مراقبت از تخم های نطفه دار: نوسانات شدید دما و یا آسیب فیزیکی به تخم می تواند بر تخریب یا توانایی جذب آنتی بادی توسط نتاج تاثیر گذارد

5) عفونت بند ناف و کیسه زرده: کیسه زرده مسیر اصلی انتقال آنتی بادی مادری به نتاج است. عفونت بند ناف و یا کیسه زرده باعث اختلال در عملکرد کیسه زرده و انتقال آنتی بادی های مادری به نتاج خواهد شد.

6) استرس حمل و نقل جوجه ها: عفونت بند ناف و کیسه زرده: استرس حمل و نقل و افزایش فاصله زمانی در انتقال جوجه های تازه هچ شده به فارم باعث بروز زنجیره ای از پاسخ های فیزیولوژیک می شود که نتیجه آن کاهش جذب آنتی بادی مادری و سایر مواد مغذی موجود در زرده می باشد.