TDS مخفف واژه Total Dissolved Solids به معنای کل مواد جامد محلول در آب است.
با اندازه گیری و سنجش TDS می توان تا حدودی به کیفیت آب مرغداری پی برد اما موارد دیگر نظیر وضعیت آلودگی میکروبی و … نیاز به سنجش دارند.
به هنگام بررسی برگه آزمایش کنترل کیفی آب امکان دارد دو آیتم TDS و سختی آب باهم به کار برده شوند. باید توجه داشت که این دو مورد باهم یکی نیستند و باید در استفاده از این اصطلاحات و تفسیر آن ها دقت نمود.
TDS نشان دهنده میزان کل مواد جامد محلول در آب است و واحد سنجش آن Mg/L یا ppm است اما سختی آب به میزان کلسیم و منیزیم موجود در آب اشاره دارد و واحد سنجش آن معمولا Mg/L است.
در نتیجه می توان گفت سختی آب بخشی از TDS است.
براساس توصیه شرکت آویاژن میزان TDS به شکل زیر طبقه بندی شده است:
TDS کمتر از 1000ppm باشد, مطلوب است.
TDS بین 1000 تا 3000 ppm باشد, وضعیت آب رضایت بخش است اما هرچه به 3000 نزدیک تر شود ممکن است شاهد بروز مدفوع شل در گله باشیم.
TDS بین 3000 تا 5000 ppm باشد, اسهال, کاهش مصرف آب, کاهش رشد و افزایش تلفات در گله طیور ممکن است دیده شود.
TDS بالاتر از 5000 ppm باشد, برای استفاده در مرغداری نامطلوب است.
در مورد سختی آب(Water Hardness) مقادیر توصیه شده به شکل زیر می باشد:
سختی آب کمتر از 100 ppm باشد, خوب و بدون ایراد است.
سختی آب بیشتر از 100ppm باشد, آب سخت در نظر گرفته می شود, ممکن است قابل قبول باشد اما می تواند بر کارایی مواد شوینده, داروها و ضدعفونی کننده ها اثر بگذارد.
سختی آب بیشتر از 500 ppm باشد, نباید به مصرف طیور برسد.
